– Wat is het? 

  Gras dat volledig is gedroogd in de zon en daarna wordt opgeslagen. Het bevat weinig vocht (ongeveer 15%).

– Voordelen voor paarden:  

  – Licht verteerbaar en makkelijk te bewaren.  

  – Lage kans op schimmels en bacteriën door het lage vochtgehalte.

– Nadelen voor paarden:

  – Kan minder voedingsstoffen bevatten omdat sommige ervan verloren gaan tijdens het drogen.  

  – Het kan stoffig zijn, wat ademhalingsproblemen kan veroorzaken.

2. Voordroog

– Wat is het?

  Gras dat korter wordt gedroogd (een dag of twee) en daarna verpakt in plastic balen. Het bevat nog wat vocht (ongeveer 40-60%) en fermenteert licht.

– Voordelen voor paarden:  

  – Meer voedingsstoffen behouden dan hooi.  

  – Vaak smakelijker, dus paarden eten het graag.

– Nadelen voor paarden:  

  – Grotere kans op schimmels en bacteriën als het niet goed is opgeslagen.  

  – Hogere kans op fermentatieproblemen (zoals koliek) door het hogere vochtgehalte.

3. Kuilgras

– Wat is het?  

  Gras dat direct na het maaien wordt ingekuild zonder te drogen, of slechts kort wordt gedroogd. Het bevat veel vocht (ongeveer 65-75%) en fermenteert in een luchtdichte omgeving.

– Voordelen voor paarden: 

  – Hoog vochtgehalte, wat goed is voor de hydratatie.  

  – Bevat vaak veel voedingsstoffen.

– Nadelen voor paarden:  

  – Zeer gevoelig voor schimmels en bacteriën als het niet perfect wordt opgeslagen.  

  – Kan snel bederven, waardoor het risico op darmproblemen bij paarden groter is.

 Samenvatting:

– Hooi is droog en veilig, maar soms minder voedzaam en kan stoffig zijn.

– Voordroog is voedzamer en smakelijker, maar kan schimmels bevatten als het niet goed wordt opgeslagen.

– Kuilgras is zeer voedzaam en vochtiger, maar heeft een hoger risico op schimmels en fermentatieproblemen.

Problemen bij oudere paarden

• Gebitsproblemen: – Oudere paarden kunnen tandproblemen ontwikkelen, zoals slijtage, losse tanden, of verloren kiezen, wat het moeilijk kan maken om te kauwen en voedsel goed te verteren.
• Gewichtsverlies: – Door een verminderd vermogen om voedsel goed te kauwen en te verteren, kunnen oudere paarden gewicht verliezen en moeite hebben om een gezond lichaamsgewicht te behouden.
• Verminderde spijsverteringsefficiëntie: – De vertering en opname van voedingsstoffen kan minder efficiënt worden, wat kan leiden tot tekorten aan essentiële vitamines en mineralen.
• Aandoeningen zoals PPID (Equine Cushing’s Disease): – Oudere paarden hebben een verhoogd risico op aandoeningen zoals PPID, wat hun metabolisme en energiebehoeften kan beïnvloeden.

Maatregelen om een oud paard gezond te houden

• Regelmatige gebitscontrole: – Laat de tanden van je paard minstens twee keer per jaar controleren door een dierenarts of paardentandarts om tandproblemen op te sporen en te behandelen.
• Aanpassen van het dieet: – Kwalitatief ruwvoer: Zorg voor goed verteerbaar ruwvoer zoals fijn hooi of gras. Voor paarden met ernstige gebitsproblemen kunnen vochtrijke alternatieven zoals hooi- of grasbrokjes die in water zijn geweekt, een goede optie zijn. – Aanvullende voeding: Overweeg speciaal seniorenvoer dat rijk is aan vezels, gemakkelijk te kauwen is, en extra voedingsstoffen bevat om tekorten aan te vullen. Dit voer is vaak verrijkt met vitamines en mineralen die oudere paarden nodig hebben.
• Verhoging van de calorische inname: – Voeg vetrijke supplementen toe aan het dieet, zoals plantaardige oliën of rijstzemelen, om de energiedichtheid van het voer te verhogen zonder het volume te vergroten.
• Voedingssupplementen: – Overweeg supplementen die specifiek zijn afgestemd op oudere paarden, zoals probiotica om de darmgezondheid te ondersteunen, en glucosamine of chondroïtine voor gewrichtsgezondheid.
• Gezondheidsmonitoring: – Houd het gewicht, de lichaamstoestand en de algehele gezondheid van je paard nauwlettend in de gaten. Regelmatige veterinaire controles zijn essentieel om gezondheidsproblemen vroegtijdig te identificeren en te behandelen.
• Zorg voor voldoende beweging: – Blijf zorgen voor regelmatige, lichte beweging om de spijsvertering te bevorderen, de spiermassa te behouden en de gewrichtsgezondheid te ondersteunen.
• Waterinname: – Zorg ervoor dat het paard altijd toegang heeft tot schoon, vers water. Oudere paarden kunnen minder dorstgevoel hebben, dus het kan nodig zijn om hun waterinname te stimuleren, bijvoorbeeld door het voer vochtig te maken.

Herkennen van een slokdarmverstopping

• Gedragsveranderingen: – Onrust en tekenen van ongemak. – Schudden met het hoofd of overmatig slikken.
• Lichaamstaal: – Hoofd en hals gestrekt houden. – Herhaaldelijk proberen te slikken zonder succes.
• Fysieke tekenen: – Speeksel en schuimen rond de mond. – Voedsel en water dat uit de neusgaten komt. – Zwelling of gevoeligheid in de halsstreek.

Voorkomen van een slokdarmverstopping

• Voedselbeheer: – Kwaliteit van voer: Zorg voor goed kwalitatief ruwvoer zonder grove stelen of vreemde voorwerpen. – Geweekte voer: Bij gebruik van droog voer, zoals bietenpulp of hooi- en grasbrokjes, zorg ervoor dat deze goed geweekt zijn voordat je ze aan het paard geeft.
• Voedingstechnieken: – Langzaam eten bevorderen: Gebruik slow feeders of voerballen om het paard te helpen langzamer te eten en goed te kauwen. – Kleine hoeveelheden: Voer in kleinere, frequentere porties om de kans op te snel eten en verstopping te verminderen.
• Hydratatie: – Zorg dat je paard altijd toegang heeft tot vers en schoon water om het slikken te vergemakkelijken.

Acties die een dierenarts onderneemt

• Diagnose: – De dierenarts zal een fysiek onderzoek uitvoeren, waarbij ze de hals zullen palperen en kijken naar symptomen zoals speeksel en voedsel uit de neus. – Het gebruik van een endoscoop kan nodig zijn om de exacte locatie en ernst van de verstopping te bepalen.
• Behandeling: – Kalmeren van het paard: De dierenarts kan een kalmeringsmiddel toedienen om het paard te ontspannen en de spieren van de slokdarm te helpen ontspannen. – Neussonde: Een neussonde (slang door de neus naar de slokdarm) kan worden ingebracht om te proberen de verstopping door te spoelen met water. – Infuus en medicatie: Bij uitdroging kan de dierenarts een infuus geven. Anti-inflammatoire medicijnen of spasmolytica kunnen worden toegediend om ontsteking en kramp van de slokdarm te verminderen.
• Nazorg: – Het paard moet mogelijk enige tijd op een zacht dieet worden gehouden om verdere irritatie van de slokdarm te voorkomen. – De dierenarts kan aanbevelingen doen voor veranderingen in het voer of de voerpraktijken om herhaling te voorkomen.

• Voeding: – Hooi: Gemiddeld €50-€100 per maand. – Krachtvoer: Afhankelijk van het type en de hoeveelheid, ongeveer €20-€50 per maand. – Supplementen: Afhankelijk van de specifieke behoeften van het paard, €10-€30 per maand.
• Stalling: – Volpension (inclusief voer, uitmesten, en basiszorg): €250-€600 per maand, afhankelijk van de locatie en de voorzieningen. – Zelfstandig stallen: Kosten kunnen variëren, maar reken op €100-€300 per maand voor stalhuur en basisbenodigdheden.
• Dierenarts – Routinecontrole en vaccinaties: Jaarlijkse kosten zijn gemiddeld €100-€300, wat neerkomt op ongeveer €10-€25 per maand. – Tandverzorging: Jaarlijkse kosten zijn gemiddeld €80-€150, wat neerkomt op ongeveer €7-€12 per maand.
• Hoefsmid: – Bekappen (zonder hoefijzers): Gemiddeld €30-€50 elke 6-8 weken, wat neerkomt op ongeveer €20-€30 per maand. – Beslaan (met hoefijzers): Gemiddeld €70-€120 elke 6-8 weken, wat neerkomt op ongeveer €40-€60 per maand.
• Verzekering: – Afhankelijk van de dekking, €30-€60 per maand.
• Overige kosten: – Ontwormen: Ongeveer €10-€20 per maand. – Training en lessen: Afhankelijk van de frequentie en de trainer, gemiddeld €50-€200 per maand. – Uitrusting en onderhoud: Variabele kosten, maar reken op ongeveer €20-€50 per maand.
• Onvoorzien: – Het is verstandig om een buffer te hebben voor onverwachte kosten, zoals ziekten of noodsituaties. Een reserve van €50-€100 per maand is aanbevolen.

Totale maandelijkse kosten: Bij elkaar opgeteld kom je op een schatting van de gemiddelde maandelijkse kosten voor de verzorging van een paard: Minimaal €400-€600 per maand. – Gemiddeld: €500-€800 per maand. – Maximaal: €800-€1200 per maand, afhankelijk van luxe, locatie en specifieke behoeften. Deze schattingen zijn een algemeen richtsnoer en kunnen variëren afhankelijk van persoonlijke keuzes en omstandigheden. Het is belangrijk om een gedetailleerd budget te maken en rekening te houden met alle mogelijke uitgaven om ervoor te zorgen dat je paard de zorg en aandacht krijgt die het verdient.

1. Optimale voeding – Balans van voedingsstoffen: Door een analyse te laten uitvoeren, krijg je een gedetailleerd beeld van de voedingswaarde van het ruwvoer, inclusief het gehalte aan eiwitten, vezels, suikers, vitaminen en mineralen. Dit helpt je om een uitgebalanceerd dieet voor je paard samen te stellen. – **Voorkomen van tekorten en overschotten**: Een analyse helpt om voedingsstoftekorten te voorkomen, zoals een tekort aan eiwitten of mineralen, maar ook om overschotten te vermijden die kunnen leiden tot gezondheidsproblemen.

2. Gezondheidsbeheer – Voorkomen van gezondheidsproblemen: Door te weten wat je paard precies binnenkrijgt, kun je voeding gerelateerde aandoeningen zoals hoefbevangenheid, colitis en spijsverteringsproblemen beter voorkomen. – Aanpassen aan speciale behoeften: Sommige paarden, zoals oudere paarden of paarden met bepaalde gezondheidsproblemen (bijvoorbeeld PPID of EMS), hebben specifieke voedingsbehoeften. Een analyse helpt om het dieet aan te passen aan deze speciale behoeften.

3. Prestatie en conditie- Verbeterde prestaties: Voor sport- en prestatiepaarden is een nauwkeurig afgestemd dieet cruciaal voor optimale prestaties. Kennis van de exacte samenstelling van het ruwvoer kan bijdragen aan betere energievoorziening en herstel. – Gewichtsbeheersing: Een goede balans van energie en voedingsstoffen helpt om het gewicht en de lichaamsconditie van je paard op een gezond niveau te houden.

4. Kostenefficiëntie – Gerichte supplementen: Door precies te weten wat er in je ruwvoer zit, kun je gericht supplementen toevoegen in plaats van onnodig geld uit te geven aan algemene supplementen die je paard misschien niet nodig heeft. – Voorkomen van verspilling: Je kunt verspilling van voer voorkomen door beter te begrijpen hoeveel en welk type ruwvoer het beste is voor je paard.

5. Milieubeheer – Efficiënt gebruik van hulpbronnen: Een nauwkeurige analyse draagt bij aan een efficiënter gebruik van landbouwgrond en hulpbronnen door de juiste hoeveelheid en het juiste type ruwvoer te produceren en te gebruiken. Proces van analyse Een typische ruwvoeranalyse omvat het volgende:

• Monstername: Het nemen van representatieve monsters van het ruwvoer (hooi, voordroog, of kuilgras) die naar een laboratorium worden gestuurd.
• Laboratoriumanalyse: Het laboratorium analyseert de monsters op verschillende voedingscomponenten zoals droge stof, ruwe eiwitten, vezels, suiker, en mineralen.
• Resultaten en aanbevelingen: De resultaten geven een gedetailleerd overzicht van de voedingswaarde. Op basis daarvan kun je samen met een dierenarts of voedingsdeskundige een voerplan opstellen dat past bij de behoeften van je paard.

Heesters en struiken

• Taxus (Taxus baccata) – Alle delen van de taxus zijn zeer giftig voor paarden, vooral de naalden en bessen.
•  Rhododendron (Rhododendron spp.) – Alle delen van de rododendron zijn giftig, met name de bladeren.
• Oleander (Nerium oleander) – Zeer giftig, zelfs kleine hoeveelheden kunnen dodelijk zijn. De hele plant is gevaarlijk.
• Laurierkers (Prunus laurocerasus) – Vooral de bladeren en zaden bevatten cyanogene glycosiden die bij opname cyanide kunnen vrijgeven.
• Goudenregen (Laburnum anagyroides) – De hele plant is giftig, maar vooral de zaden.
• Wolfsmelk (Euphorbia spp.) – Alle delen van de plant bevatten irriterende sappen die giftig zijn.
• Hulst (Ilex aquifolium) – De bessen en bladeren zijn giftig.

Planten

• Jacobskruiskruid (Senecio jacobaea) – Zeer giftig, vooral gevaarlijk omdat het ook in hooi giftig blijft.
• Sint-Janskruid (Hypericum perforatum) – Kan lichtgevoeligheid en huidproblemen veroorzaken.
• Vingerhoedskruid (Digitalis purpurea) – Zeer giftig, vooral de bladeren en zaden.
• Paardenstaart (Equisetum arvense) – Kan giftig zijn als het in grote hoeveelheden wordt geconsumeerd.
• Boterbloem (Ranunculus spp.) – De verse plant is giftig en kan maagdarmirritatie veroorzaken.
• Monnikskap (Aconitum napellus) – Zeer giftig, alle delen van de plant.
• Zwarte nachtschade (Solanum nigrum) – Alle delen van de plant zijn giftig, vooral de bessen.