Toen Owen bij ons binnenkwam, brak ons hart. Hij verkeerde in een uiterst schrijnende toestand: broodmager, met extreem doorlopende en omgekrulde hoeven. Het was direct duidelijk dat deze kleine pony al jarenlang zwaar werd verwaarloosd. Al bij het zien van de allereerste foto’s wisten we: hier is het flink mis, we moeten nu in actie komen
Jarenlang verborgen in het donkerLink naar dit onderdeel
Het gezin waar Owen stond, benaderde ons zelf met de vraag of wij hem konden opvangen. Maar er zat een harde en moeilijke voorwaarde aan hun hulpvraag: wij moesten beloven dat we nooit zouden doorgeven waar Owen vandaan kwam. Ze waren bang voor juridische consequenties, zoals een fikse boete of een proces-verbaal.
Dit stelde ons voor een intens, duivels dilemma. Ga je hierin mee?
Toch besloten we akkoord te gaan. Waarom? Omdat Owen al die jaren opgesloten had gestaan in een donker, afgesloten schuurtje. Hij kwam nooit buiten en niemand wist van zijn bestaan af. Als wij hadden geweigerd vanwege hun voorwaarde, had het gezin zich uit angst teruggetrokken en had Owen daar waarschijnlijk nu nog steeds in het donker gestaan.
De confrontatie met de dierenpolitieLink naar dit onderdeel
Kort na zijn aankomst kregen we bezoek van de dierenpolitie. Ze zagen de conditie van Owen en eisten dat wij de locatie doorgaven van de vorige eigenaren. Hoe logisch die vraag vanuit justitieel oogpunt ook is, wij hebben dit niet gedaan.
We hebben de agenten open en eerlijk uitgelegd waarom we deze strikte keuze maken: omdat voor ons, als opvang, het directe welzijn en het redden van het dier altijd op de allereerste plaats moet staan.
Waarom we kiezen voor het leven, niet voor de strafLink naar dit onderdeel
Het is elke keer weer een uiterst pijnlijke afweging. Natuurlijk willen wij ook dat dierenwelzijn keihard wordt gehandhaafd en dat mensen verantwoordelijk worden gehouden voor verwaarlozing en dierenmishandeling. Maar de harde realiteit van ons werk leert ons ook een andere les:
- Angst voor straf zorgt voor geheimhouding: Als eigenaren weten dat een afstandsmelding direct leidt tot een strafblad, bellen ze niet meer.
- De dieren betalen de hoogste prijs: Paarden en pony’s zoals Owen blijven dan voor altijd verborgen in achterafschuurtjes, donkere stallen of afgesloten weilanden, waar ze in stilte verder lijden.
Wij kiezen er bewust voor om deze verborgen dieren een uitweg te bieden. We kiezen voor het redden van een leven, voor intensief herstel en voor het geven van een tweede kans. Ja, dat betekent helaas soms dat een dader niet strafrechtelijk wordt vervolgd. Maar het betekent óók dat een pony zoals Owen voor het eerst in jaren weer zonlicht ziet, pijnvrij kan lopen en écht mag gaan leven. En dat is voor ons uiteindelijk wat telt.
Wil je meer weten over ons werk?Link naar dit onderdeel
We staan dagelijks klaar voor paarden en pony's die nergens anders heen kunnen. Ben je benieuwd wie we zijn, hoe we werken en hoe jij ons kunt helpen om dieren zoals Owen te redden?