Waarom komen al die paarden terug?

 

Waarom komen er zoveel paarden weer terug bij Paard Zoekt Baas?

Regelmatig zie ik berichten voorbij komen waarin mensen vragen waarom er ‘zoveel’ paarden weer terug komen in de opvang.
Er komen zeker paaren/ponies terug naar de opvang, dit is niet omdat er geen ‘click’ is tussen diegene die het paard adopteert maar ook deze mensen kunnen in de problemen komen door verschillende oorzaken.
De paarden die terug komen omdat er geen ‘click’ is kun je op 1 hand te tellen.

Soms wordt ik een beetje moe van mensen die denken dat een paard een machine is die altijd op de zelfde manier reageert op zelfde situaties. Paarden zijn levende wezens met eigen identiteit en een eigen wil. Ik ben van mening dat paarden goed spiegelen en dat wat je uitstraalt je ook terug krijgt. Er zijn soms mensen die paarden behandelen als een shoot hondje…is vragen om problemen paarden hebben duidelijkheid nodig en consequentie, dit doe je bij honden ook. Je moet je niet voorstellen dat een paard lekker bij je op de bank komt te liggen.
In 5 jaar dat ik ‘werkzaam’ ben bij Paard Zoekt Baas heb ik weinig tot geen problemen gehad met paarden in de opvang….Je moet wel duidelijk aangeven wat wel en niet gewenst is aan het paard.
Soms noem ik paard zoekt baas wel eens een ‘heropvoeding’ instituut.

Wij krijgen regelmatig paarden in de opvang waarvan de oude eigenaren aangeven dat het paard totaal niet te hanteren is en dat het paard “gevaarlijk” is (wij geloven niet in gevaarlijke paarden). We hebben een paard in de opvang gehad die twee maal mensen van zijn rug heeft geworpen en op een ernstige manier dat er zelfs een gebroken rug het gevolg was. (dit hoor je natuurlijk pas achteraf). Later hoor je dat mensen er schande van spraken dat wij dit paard ter adoptie aan hebben geboden omdat het paard levens gevaarlijk zou zijn.

Maar goed het paard was in de opvang en we zijn er mee aan het werk gegaan en zijn aan het zoeken gegaan waarom hij dit gedrag vertoonde. We kwamen er achter als je het paard ging ‘opsluiten’ en hem van voren in de krul trok, hij zijn achterbenen niet ‘kwijt’ kon door een oud trauma en daardoor in de stress raakte. We reden het paard lang en laag en hij heeft nooit meer geprobeerd iemand eraf te gooien. En de nieuwe adoptant heeft er nog steeds een top paard aan.

Het is altijd een grote uitdaging om paarden met een ‘probleem’ weer probleemloos een nieuw tehuis te bieden maar in de meeste gevallen lukt dat, soms zijn er paarden die niet te berijden zijn en na veel onderzoeken van rug, zadel, bit en andere zaken nog steeds geen ruiter op hun rug dulden. Dit soort paarden gaan ter adoptie als weidemaat, wij willen deze groep paarden niet de stress aandoen van iemand op zijn rug.

Ik hoop dat ik jullie een klein beetje duidelijkheid heb kunnen geven dat wij goed onderzoeken welke karakter het bepaalde paard heeft en welke nieuwe adoptant het beste bij dit paard zou passen.

Graag zou ik nog van jullie willen weten wat voor vragen jullie hebben en over welke onderwerpen jullie meer info zouden willen hebben. Het is altijd moeilijk om inzicht te geven hoe wij werken en wie wij zijn. Via Facebook en youtube krijgen jullie slechts een klein deel te zien van hoe het gaat bij Paard Zoekt Baas. Diegenen die echt inzicht krijgen zijn de mensen die op een Paard Zoekt Baas dag zijn geweest.

Voor iedereen die interesse heeft in de jaarstukken van Paard Zoekt Baas kunt u ze vinden via deze link. Transparantie vinden wij erg belangrijk en zien dit als onze ‘plicht’ naar alle mensen de paarden een warm hart toedragen, die wij verzorgen. Deze paarden waren anders waarschijnlijk tussen ‘wal en schip’ terecht gekomen

Ik hoop op veel input van jullie, zodat ik de vragen zoveel mogelijk kan gaan beantwoorden in een volgende blog. Graag vragen op Facebook plaatsen. Ik ga een selectie maken uit de vragen.

Groeten,

Henk ten Napel

 

Ook u kunt helpen, doneer AUB en help de paarden!

[whydonate_btn]

 

 

Published by

One thought on “Waarom komen al die paarden terug?

  1. Hier een voorbeeld. Wij hebben een paard van jullie. Deze stond alleen helemaal achterin. De grootste. Niet de mooiste maar wel met mega droevige ogen. De eerste weken liep ze thuis door de stroom draad geen aansluiting met de Fries. Ze schrok overal van. Na een paar maanden waren ze de beste maatjes. Ze werd liever , rustig en naar bleek met veel liefde geduld en click training. Is het onze knuffelbeer. Ze is zo dankbaar. Lief en aanhankelijk. Ja ze is niet moedermooiste maar wel de allerliefste lompe want groot is ze knuffelkont. Kindjes van tien rijden haar met een touwtje om haar hals. Ik noem dit missie geslaagd. Ze blijft tot haar dood bij ons. Met veel liefde en vriendin voor het leven.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *